Hayallerinizinde

Liseyi üniversiteyi açıköğretim de okuyarak üstelik sosyal hayatı yaşamamış biri olarak İstanbul gibi bir yere atandım. 22 yaşındaydım atandığımda, 22 yaşıma kadar kafe görmedim yalnız gezmedim bir erkek arkadaşım olmadı onu geçtim konuşmadım bile üstelik telefonum bile yoktu. Vardı ama sadece müzik dinlemek içindi müzik dinlemeyi çok severdim. Hattımın olması benim başımı ağrıtacaktı. Sosyal medyalarımın olması benim canımı sıkacaktı. Ben sadece oturup ders çalıştım çabaladım. Kendi hayatımı annemin hayatını ve kardeşlerimin hayatını kurtarmak istedim. Bu yüzden gelip geçici heveslerle uğraşmaktansa hep hayal ettim hayallerimi yaşamak istedim. Tabi İstanbulda beni neler bekledi. Küçük bir dereden okyanusa düşmüşüm gibiydi….