Siz hiç kendi iç dünyanızda kayboldunuz mu? İçinizle savaşınız bitmiştir ama ne galip vardır ne de mağlup….
Hayatı ve kendimi çözmenin derdindeyim tabi bu ne kadar mümkün olursa? Bazen boşluktayım bazen boşlukta olmak istediğim bir doluluktayım. Hislerimi anlatamayacak ne hissettiğimi kimsenin anlamayacağı bir durumdayım. İçimde patlayan volkanın bana verdiği zararı dışarı verse ne olurdu acaba?Kendime, ben ne yapıyorum,ben ne istiyorum neden yapıyorum? Sorularını soruyorum cevabı da var ama cevaplarım mı tatmin etmiyor bilmiyorum fakat verdiğim cevaplardan sonra huzurlu olamıyorum. Hep bir yanım eksik hep bir yanım kırgın. Önce kendime sonra aileme sonra çevremdekilere kızgınım. Bu içimdeki duyguların karmaşasını aşmaya çalışıyorum. Hani bazen daha ne istiyorsun ki bu hayattan? İstediklerin oldu ama neden hala mutlu değilsin? Diyorum. Çünkü istediklerim oldukça hep daha fazlasını istiyorum. Daha fazla sevgi daha fazla ilgi daha maddi güç daha fazla statü hepimiz istiyoruz. Sonunda mutlu oluruz sanıyoruz. Olmuyor çünkü kazandıkça kaybediyoruz. Bir şeyleri kazanıp mutluluğumuzu kaybediyoruz. İlişki istiyoruz olduğu zaman istemiyoruz çünkü hep bir beklenti içindeyiz. Nasıl olur diye gitmiyoruz. Öyle olacak diye bakıyoruz. Bazı gerçekleri gözardı ediyoruz. Gerçekleriyle kabul etsek belki çok fazla beklentimiz olmaz bir şeyi kaybetmeyiz ve bizi daha fazla üzmez. Kendinizi dinlendirin biraz. Her şeyi unutmak için sadece bir kaç dakika verin. Yapabilir misiniz? Ben yapamam gözümü kapattığım anda geçmiş,şuan ve gelecek aklıma gelir. Var olanlar değil de var olmayanlar aklıma gelir ve yine hüsran. Birilerinin varlığı neden bu kadar önemli ki? Arkadaş,sevgili, eş vb. Olmak zorunda mı? Kendi kendimize yetmiyor muyuz? Hep bir şeyin içinde hep birinin yanında olmamız şart mı? Bunu istemiyorum ama neden yapamıyorum bilmiyorum. Kendimi dinleye dinleye bazı şeylerin farkına fazlasıyla vardım ama hala kabul edemediklerim beni durduruyor ve bu sefer birbirleriyle savaşıyor ben arada kalıyorum.
Kendinizi arada bırakmayın.